Dyslalia audiogenna inaczej zwana słuchową bądź sensoryczną jest zaburzeniem artykulacji, którego przyczyną jest uszkodzenie słuchu spowodowane wadami budowy ucha bądź jego funkcjonowaniem.
Co powoduje dyslalia audiogenna?
Pacjent, który cierpi z powodu niedosłuchu nie ma możliwości korygowania własnych błędów artykulacyjnych, w wyniku czego w wymowie zachodzi kilka zmian:
- Dużo lepiej wymawiane są samogłoski o niskich częstotliwościach tj. A,O,U
- W większości przypadków głoska „r” zastępowana jest przez głoskę „l”
- Następuje lepsza wymowa tzw. samogłosek zwartych z pierwszej sfery – wargowych „p”, „b” oraz przedniojęzykowo- zębowych „t”, „d”
- Zwiększone natężenie mowy spowodowane brakiem kontroli słuchowej
- Ubezdźwięcznienie głosek dźwięcznych np. g -> k oraz unosowienie głosek ustnych
- Dochodzi do częstego opuszczania/zniekształcania bądź zastępowania spółgłosek szczelinowych (f, f’, w, w’, s, sz, ś, z, ż, ź, ch, ch’) oraz zwarto-szczelinowych (c, cz, ć, dz, dz, dź)
- Może pojawić się także problem seplenienia dozębnego (język ułożony płasko, przylegaj do siekaczy)/ podniebiennego (czubek języka dotyka podniebienia twardego)/ świszczącego (powstaje rowek w linii środkowej języka)
- Poprzez upośledzenie precyzyjnej motoryki oraz wzmożone napięcie mięśni języka, dochodzi do upodobnienia się samogłosek tj. i -> y, u -> a, u -> y. Zabieg ten nazywany jest dyspraksją języka.